English  Español  Português  Français  Italiano  Deutsch  Nederlands  Svenska  Dansk  Suomi  Norsk  Русский  Polski  Română  Български  Hrvatski  Česky  中国  中國  日本語  한국어  Ελληνική  हिन्दी  العربية 

USA trip

(2003)

Colin Fahey

Van 2003.11.01 via 2003.11.28, Ik ging op reis tussen de westkust en de oostkust van de Verenigde Staten van Amerika (USA). 

Tijdens deze reis die ik graag veel tijd met familie en vrienden, en zag ik vele mooie plaatsen en dingen. 

Dit document heeft links naar een totaal van 1933 beelden van mijn reis. 

Mijn foto's van mijn reis verschillen in technische en esthetische kwaliteit.  Een plaatje begint met een selectie van onderwerp.  De camera het beeld vastlegt, maar legt haar technische beperkingen op het beeld, zoals resolutie, focus, contrast, kleur onbalans, en de inwerk-effecten (zoals motion blur). 

Ik wilde het schrijven van een betekenisvolle titel voor een groot deel van de beelden, maar ik heb het druk gehad met andere projecten.  Er zijn vele beelden die ik zou willen toevoegen opmerkingen, en misschien op een dag zal ik voeg deze opmerkingen. 

Ik ben geboren in Pennsylvania in 1970, en ik woonde er tot 1993 toen ik vertrok om te beginnen met de University of Pennsylvania graduate school University of California, Irvine (UCI).  Ik klaar was mijn 10e jaar in Southern California in de val van 2003.  Ondertussen, mijn ouders en mijn broer en mijn andere familieleden wonen op de Oost kust.  Helaas, ik werd erg bang van het vliegtuig reist kort na aankomst in California, en dus heb ik geen bezoek aan mijn familie vaak tijdens de afgelopen tien jaar. 

Vroeg in 2003, mijn broer, Chris, en zijn vriendin, Peggy aangekondigd, nadat ze woonde samen goed voor 10 jaar, dat ze zouden gaan trouwen in november in hun lange tijd woonplaats van Brooklyn, New York.  Ik was zeer vereerd, en emotioneel bewogen, door de uitnodiging om te dienen als de „Best Man“. 

Ik was te popelen om deel te nemen aan de bruiloft, maar het idee van vliegen maakte me erg ongerust.  Het gevoel van schrik verhoogd als de bruiloft datum benaderd.  In het verleden heb ik niet serieus nagedacht over alternatieven voor het vliegen omdat ik mezelf verbeelde steeds net zo angstig tijdens een lange, uitgesponnen trip op de grond als in een aanzienlijk kortere, maar intensere, vliegtuig reis.  Echter, een paar weken voor de bruiloft van mijn moeder trein reizen.  Mijn broer deed wat onderzoek en vermeld dat de overschrijding van het land met de trein vereist slechts drie dagen.  Na mentaal visualiseren van de reis voor een week, ik kocht de treinkaartjes.  Het gevoel van onheil geslonken.  Ik raakte enthousiast over de reis. 

Ik van plan was om te verblijven op de Oost kust voor ongeveer drie weken de tijd om mezelf genoeg tijd te hebben het soort casual, subtiele, dichtbij de ervaringen die leiden tot een gevoel van familie.  Mijn relaties met mijn familie is zeer bevredigend. 

Bezoekende vertrouwde plekken die ik nog niet gezien in vele jaren is ook een zeer stimulerend en voldoet aan de activiteit.  Soms ben ik overstroomd met herinneringen, en ik ga mezelf gewoon terug in de intensivering naar een eerdere fase van mijn leven.  Ik ben vooral overwinnen met complexe gevoelens toen enkele instelling is in wezen een ideale aanvulling op mijn oude herinneringen, en als ik me kan herinneren mijn humeur toen ik laatst bezochte plaats; het echt lijkt alsof het zou zomaar een bescheiden poging om daadwerkelijk te worden een eerdere incarnatie van mezelf.  Ik heb geen verlangen om de zes jaar oude weer, bijvoorbeeld, maar toen heb ik een bezoek aan mijn ouderlijk huis en omgeving school tijdens deze reis, en overwogen hoe dicht ik in staat was om mee te doen aan dat het leven weer, ik was stomverbaasd.  Tuurlijk, ik ben groter en meer cynisch dan ik was toen ik zes jaar oud was, maar, wow, ik kon maart tot en met mijn oude slaapkamer, wakker te 7 A.M., en te voet naar school te doen kleuterschool opdrachten!  Dit type van denken, doet me denken aan een leuke mentale oefening heb ik soms in mijn tienerjaren: Na wakker in de ochtend, maar nog niet de opening van mijn ogen, ik kan mij de slaapkamer om me heen als een van mijn verleden.  Ik zou alle visualiseren van de meubels, muren, vensters, en geleidelijk de rest van het huis.  Het was echt een vreemde oefening, want zolang ik mijn ogen dicht gehouden, en zolang ik niet heb gehoord omgevings uncharacteristic elk geluid, ik kon echt niet zeker was ik niet echt in de andere slaapkamer.  Dit was veel minder op een intellectuele sprong voorwaarts in vergelijking met die op Mars imagining of wordt gekust door [insert hedendaagse seks idool naam hier], omdat mijn beperkte zintuiglijke gegevens ondersteunde de theorie dat in mijn eigen bed.  Dit is zelfbedrog, en het ook doet me denken aan niet in acht genomen hoeveelheden in de kwantummechanica (zoals „Schrodinger's Cat“).  Ik denk dat een subplot van mijn leven is epistemologie. 

Acela (een soort Amtrak trein) kunnen rijden op 150 mijl per uur en kan gaan van Boston te New York City in 3.5 uur op een actuele route. 

Mijn one-way trip van 3215 mijl (zoals Amtrak rijdt vanaf Los Angeles te New York City) vereist ongeveer 66 uur, hetgeen impliceert een gemiddelde snelheid van de trein van 48.7 mijl per uur.  (Met layovers de gemiddelde rijsnelheid is ongeveer 40 mijl per uur.)  In theorie zou een Acela trein konden reizen op dezelfde afstand in minder dan een dag!  Toch worden er mogelijk veel redenen waarom dit niet praktisch.  Het bereiken snelheden van 90 mijl per uur in de trein was ik rijden (wat niet ging om een Acela trein) werd omschreven als „taking it up a notch“ in een aankondiging voor de passagiers. 

Een trein die motor had een indicator die „560 gallons“ lezen, wat misschien brandstof.  Ik wist niet hoe vaak de trein had getankt. 

Wanneer de trein was of in de buurt van de stand van Colorado, mijn inkt pen gelekte inkt, en mijn shampoo fles geopend met een luid tikken (bijna een knal).  Na aankomst op elke kust (Oost en West), heb ik gemerkt dat elk gesloten plastic flessen met een significante lege ruimte gedeeltelijk werden neergeslagen door de luchtdruk.  (Mijn inkt pen, een Pilot Precise V-7 fine rolling ball pen, ook gelekt, wanneer ik op reis in vliegtuigen.) 

Algemene opmerking: Individuen en groepen van mensen in de hele USA zwaaide naar de trein, en ik kon gemakkelijk zien glimlach op hun gezichten.  Alle soorten mensen zwaaide op de trein, met inbegrip van werknemers met een harde hoeden op een raffinaderij, en dudes op een ranch, enz.  Het was erg hartverwarmend om te zien. 

Advies: Hier krijg je een gedetailleerde kaart (straat niveau detail) voor een stad die u wilt bezoeken.  Het loont zich!  Hoewel ik had kaarten voor vele delen van mijn reis, ik verwaarloosd om een gedetailleerde kaart van Brooklyn, New York, en niet met deze kaart verspild een deel van mijn tijd en geld.  (Opmerking: Nu, enkele jaren na 2003, draagbare computers en draagbare apparaten GPS en geavanceerde mobiele telefoons (bijvoorbeeld de iPhone), en Google maps, maken het gemakkelijk om te bepalen iemands huidige locatie en plannen van routes.) 

Advies: reis alleen met de meest essentiële kleren en dingen.  Voordat u begint een reis, die alle van de kleren en die u denkt nodig hebben, en daarna gewoon verwijderen helft van alles!  Ik was echt blij dat ik had alleen een rugzak en een doek zak, maar ik denk dat ik zou kunnen hebben gereisd comfortabel met nog minder kleding en nog minder spullen. 

Commentaar: Mijn foto's weerspiegelen slechts een klein stukje van de ervaring dat ik naar de plaatsen afgebeeld.  Een persoon moet gaan naar de plaatsen met het opnemen van de andere aspecten van de locaties (geluiden, kleuren, geuren, beweging, de persoonlijkheid van mensen). 

Weird ervaring: Op South Street in South Philadelphia, Pennsylvania, een eigenaar van een winkel buiten de winkel rende en schreeuwde naar me voor het nemen van een foto van zijn winkel venster weergeven.  Ik denk dat hij dacht dat ik kan zijn „de gezamenlijke behuizing“ (dat wil zeggen, het plannen van een diefstal), of misschien dat hij dacht dat ik probeerde te stelen de verschijning van zijn display.  Het idee van een winkel „copyrighting“ venster lijkt mogelijk, maar ik zou zeggen dat mijn persoonlijke foto telt als „fair use.“ 

Weird ervaring #2: Aan de voorzijde van de CNN studio's in New York City, een bewaker benaderde me en vertelde me dat ik moest stoppen met het nemen van foto's met mijn statief.  Ik kan doorgaan met het gebruiken van afbeeldingen van de Rockefeller Center plaza, maar ik had het statief op instorten.  Ik was creeped out. 

Aan het University of Pennsylvania zag ik een tentoonstelling in de lobby van het David Rittenhouse Laboratories (DRL) waaruit de „Sudbury Neutrino Observatory“ (SNO) project, waar ik ook werkte op Penn toen ik student was, het schrijven van software om metingen te verrichten van fotomultiplicator buizen. 

New York City metro reist ongeveer 10 blokken per minuut (inclusief haltes).  Brooklyn te 57th straat Manhattan: Ongeveer 20 minuten. 

Een gebouw naast de trein tracks, zichtbaar vanaf de Atrak trein tussen NYC en Boston, heeft de volgende Bijbelse citeer: „Is it nothing to you, all who pass by.“  -- Lamentations

Aankondiging op de trein: „The next station stop in approximately (pause) *now*...is Utica.“  (Chuckles among the passengers)

Midtown Manhattan onroerend goed: de huur: $2 000 - $8 000 per maand; aankoop: $450 000 - $1 400 000. 

English  Español  Português  Français  Italiano  Deutsch  Nederlands  Svenska  Dansk  Suomi  Norsk  Русский  Polski  Română  Български  Hrvatski  Česky  中国  中國  日本語  한국어  Ελληνική  हिन्दी  العربية